Twee mannen leven samen in een kleine kamer. Ingenieus hebben zij hun ruimtegebrek opgelost. Alles is multifunctioneel: het bed is tevens een piano en de boekenkast doet ook dienst als ijskast. Om het gebrek aan vrouwelijke zorg te compenseren, creëren ze een mechanische werkster. Al snel blijkt dat deze op accu aangedreven dame meer plannen heeft dan alleen maar vreedzaam poetsen. Een machine met een eigen wil die zich niet laat commanderen. Het wordt druk in het eenkamerappartement. Die laatste ingenieuze uitvinding lijkt hun ondergang te worden...

Voor Lebensraum liet Ahlbom zich inspireren door het werk van Buster Keaton uit de jaren ’20 van de vorige eeuw. Keaton was met zijn stomme films een pionier op het gebied van de slapstick en de fysieke komedie. Keaton bracht zijn virtuoze acts met een vrijwel emotieloze uitdrukking, wat hem de bijnaam Stone Face opgeleverd heeft. De kamer uit de openingsscène van Keatons korte film The Scarecrow is het uitgangspunt van deze voorstelling, waarin Jakop Ahlbom voor het eerst sinds Vielfalt weer zelf als speler is te zien.

Ten tijden van Keaton werd de stomme film live van pianomuziek voorzien. Lebensraum wordt begeleid door muziek de band Alamo Race Track. Verwacht geen jaren 20 deuntjes maar een totaalplaatje compleet in stijl en sfeer die we kennen van Jakop Ahlbom en Alamo Race Track.

Jakop Ahlbom (Zweden 1971) heeft de afgelopen jaren met zijn eigen theatergroep een unieke signatuur ontwikkeld waar toneel, mime, dans, illusionisme, acrobatiek en muziek als vanzelfsprekend ineenvloeien. Door zijn filmische manier van werken en zijn eigenzinnige mix van disciplines creëert hij beelden die het theatrale bijna overstijgen. Sinds 2000 werkt Ahlbom in wisselende samenstellingen aan opvallend oeuvre waaronder Vielfalt (2006) De Architect (2008) en Innenschau (2010). Zijn voorstellingen zijn in binnen- en buitenland te zien en werden onder meer geselecteerd voor het Nederlands Theater Festival en de Salzburger Festspiele. De eerdere samenwerking tussen Jakop Ahlbom en Alamo Race Track resulteerde in de enthousiast ontvangen voorstelling Innenschau en een bijzondere CD: Unicorn Loves Deer, genomineerd voor de 3voor12Award 2011.

 

Over eerder werk van Ahlbom:
“Het is allemaal zo bizar en tegelijkertijd normaal in de wereld van Ahlbom dat je er vol verbazing naar kijkt èn in meegezogen wordt” (De Volkskrant).
“De kracht ligt in het onverwachte en de magische poëzie die erdoor ontstaat” (Het Parool)